Zoek in site

U bent hier: Home Verhalen Nieuw album Vikings in Tibet

Nieuw album Vikings in Tibet

Afgelopen vrijdag, 10 juli, heeft Vikings in Tibet online hun tweede album ‘The Art of Staying Half Awake’ uitgebracht. Een fysieke versie op vinyl en CD verschijnt in het najaar. Drummer Niels de Jonge vertelt over dit nieuwe album, waarvan de titel en thematiek nieuwsgierig maakt.

Afgelopen vrijdag, 10 juli, heeft Vikings in Tibet online hun tweede album ‘The Art of Staying Half Awake’ uitgebracht. Een fysieke versie op vinyl en CD verschijnt in het najaar. Drummer Niels de Jonge vertelt over dit nieuwe album, waarvan de titel en thematiek nieuwsgierig maakt.

Vikings in Tibet: bandfotoHet album gaat over het vinden van een balans tussen actief en passief leven, aldus Niels. “Aan de actieve kant voelen we ons vrij en autonoom, maar tegelijkertijd onrustig ("het gras is altijd groener"). Aan de passieve kant voelen we ons onbezorgd en accepteren we de dingen zoals ze zijn, maar tegelijkertijd ervaren we een gebrek aan richting en identiteit. Wij zien het als de kunst om het midden te ontdekken, en vanuit die plek beide kanten te omarmen.”

Ook legt hij uit dat de titel een metafoor is voor hun zoektocht, waarin wakker staat voor het actieve aspect en slapen voor de meer passieve kant van het leven. “In wakkere staat zijn we zo druk met onze dagelijkse beslommeringen dat er geen ruimte is om te dromen. In slaap daarentegen lijkt ons bestaan zowat probleemloos, maar tegelijkertijd maken we dit nooit bewust mee. Konden we maar voor eeuwig in slaap vállen, want alleen in dit vluchtige moment lijken we een fractie van een seconde met één been in beide werelden te bestaan. Als symbool voor de eerdergenoemde gulden middenweg staat dit ongrijpbare moment tussen dromen en realiteit.”

Over wakker zijn gesproken, de vorige plaat ‘Alchemy Ave’ is  opgenomen onder uitdagende omstandigheden, waarbij het ‘ongemak’ van de kou de mannen wakker wist te houden tijdens de opnameperiode. Inmiddels is hun eigen studio Funnybones Studios, gevestigd in de Biotoop van Haren, voorzien van wat meer comfort. Maakte dat verschil? Niels: “Ons eerste album ‘Alchemy Ave.’ is grotendeels opgenomen in een verlaten en tochtige fietskelder, in de koudste maanden van het jaar. We sliepen daar dan ook. De galm in die ruimte was te gek! De kou hield ons ook wel actief op een bepaalde manier. ‘The Art of Staying Half Awake’, nu het tweede album, is helemaal opgenomen in onze eigen studio in de Biotoop (met verwarming). Dat gaf meer rust. Het was comfortabel om er te zijn en we voelden ons er thuis. Nog steeds. Daardoor ontstond er wat meer ruimte voor experiment, qua arrangementen en sound. Je durft wat meer. Dit was ook fijn voor Matthijs Herder, de producer met wie we beide albums opnamen. Hij zat ook warmer. En we kenden elkaar beter deze keer.”

Niels vertelt ook over het muzikale verschil tussen het eerste en tweede album; “Het bouwt voort op een klankwereld die we op ‘Alchemy Ave.’ zijn begonnen, maar het is wat coherenter. Op ‘Alchemy Ave.’ schiet het nog een beetje alle kanten uit. Voor ‘The Art of Staying Half Awake’ hadden we iets meer de kaders afgebakend, met het oog op het maken van een album dat wat meer als één wereld klinkt. Creativiteit gedijt ook bij die kaders. Het is moeilijk keuzes maken als er letterlijk álles mogelijk is. Wat ons betreft hoor je dat in een hele hoop elementen terug, bijvoorbeeld in hoe de dynamiek loopt of hoe de vocalen geplaatst zijn, om maar wat te noemen.“

Het artwork is van de hand van gitarist-zanger Jeppe Gooskens. Zijn analoge fotografie vormt de basis voor al het artwork van Vikings in Tibet. “Toen hij daar op een gegeven moment veel mee bezig was en aan de rest van de band liet zien, werden we daar heel enthousiast van. Ook vanwege het idee dat we dan het artwork binnen de band zelf zouden maken, evenals de muziek. Daarmee zaten we ‘dicht op de bal’ om zelf beeld en muziek naar elkaar te brengen. Dat was cool.”

Corona en toekomst
Gelukkig heeft de coronacrisis niet enorm veel roet in het eten gegooid bij het ontstaan en creëren van de plaat. “Toen de corona zijn intrede deed, was de plaat gelukkig al af en zaten we in de afrondende fase. Dit konden we op afstand via videobellen met elkaar grotendeels doorzetten. Sommige stappen gingen wat trager. Natuurlijk is dat wat onhandig, maar we hebben geen belangrijke optredens zien wegvallen, zoals we bij veel bands en muzikanten om ons heen helaas wel zagen gebeuren. In het live-circuit zie je natuurlijk wel de grootste klap en gaat ook het langst duren. Sinds een jaar zijn wij nagenoeg gestopt met optreden, om onze voornaamste energie te spenderen aan het schrijven en opnemen van muziek, dus die klap viel ons niet zo zwaar, gelukkig.”

Ook zien ze, ondanks alle hectiek en fluctuerende regelgeving die de culturele sector behoorlijk op z’n kop zet, de nabije toekomst rooskleurig in. De mannen hebben zeker niet alleen maar stilgezeten na het afronden van deze plaat en hebben mooie plannen. “We zaten in een schrijfproces voor een volgende plaat en nu we rustig aan weer makkelijker bij elkaar kunnen zijn, pakken we dat weer op. Verder is het een beetje koffiedik kijken met hoe het loopt nu natuurlijk. We zijn van plan in januari weer de Synagogue Showcase te organiseren, een showcasefestival in de Synagoge van Groningen tijdens ESNS voor experimentele en ingetogen muziek. Dat zou dan het vierde jaar op rij zijn. Gezien de grote ruimte die het heeft, kunnen we daar zeker mensen op afstand tot elkaar laten zitten, dus we zijn optimistisch daarover.”