Zoek in site

U bent hier: Home Verhalen Mieke Brinkhuizen is manager

Mieke Brinkhuizen is manager

 

Mieke Brinkhuizen  "Mieke Brinkhuizen is manager.( in de jaren tachtig; red.) Ze doet dat voor de Blue Hearts en de Hungry Hearts. Ze verteld: "ik ben er ingerold doordat twee bekenden aan mij vroegen of ik wat voor hun bandje wilde doen, zij dachten dat ik daar wel geschikt voor zou zijn. En toen was ik dus hun manager, hetgeen de eerste paar maanden niet meer betekende dan het typen van biografietjes van de band, omdat die telkens van bezetting wisselde. Ik heb dus nooit een optreden voor die band geboekt.

Daarin kwam verandering toen ik opgebeld werd door Paul van de Blue Hearts, die mij vroeg om hun manager te worden. Zij hadden hun zaken prima voor elkaar en vanaf dat moment ben ik pas echt begonnen."  

Behalve manager is Mieke ook nog chauffeuse, boeker en 'geluidsvrouw'. Bovendien vergezelt ze de band bij elk optreden. "Er gaat natuurlijk een hoop tijd inzitten, vooral omdat ik er ook nog een baan naast heb.  Mieke Brinkhuizen Maar je maakt een hoop leuke dingen mee. Je komt bijvoorbeeld op plaatsen waar je anders nooit zou komen. Het leukste vind ik om roadmanager te zijn (het meegaan naar optredens), het nadeel is alleen dat je altijd enorm laat in je bed ligt. Je moet opbouwen, soundchecken, spelen, afbreken enz. "

Telefoneren is een belangrijk, zo niet het belangrijkste onderdeel van het boeken. Veel managers volgen hele cursussen voor het leren manipuleren van de 'klant'. Gebruikt zij ook bepaalde technieken en vind ze telefoneren moeilijk of makkelijk ? "Het is niet moeilijk om eerst op te bellen, een babbeltje te maken en uitleggen wat je doet en dan vragen of je een bandje op mag sturen. Maar zodra het bandje is opgestuurd en je vraagt wat de zaaleigenaar ervan vond, wordt je nogal vaak afgescheept, dat is wel vervelend. Toch gaat het meestal wel makkelijk ('t heeft ook
zijn voordelen om een vrouwelijke manager te zijn) en ik voel vaak wel aan wat voor een prijs ik kan vragen. Belangrijk is ook wat voor een gelegenheid het is, bij een braderie vraag ik een hogere prijs dan voor een optreden in een zwakzinnigen centrum. (ook daar hebben de Blue Hearts gespeeld)."

Mieke Brinkhuizen Co Kamminga Veel bands zullen al wel meegemaakt hebben dat een optreden organisatorisch een grote puinhoop is. "Ik heb het nog nooit gehad dat er iets in de soep liep, wel dat de organisatie vervelend was met het schenken van drank b.v. Maar ja , dan lach je wat en dan komt het wel weer goed. Ik ben nog nooit kwaad geworden. Voordat we naar een optreden gaan bel ik nog altijd even, zodat ze bij de zaal weten dat alles in orde is en dat de band eraan komt. Dat werkt altijd wel goed."Mieke vraagt een percentage van 10%. Daarbij draagt de band ook zorg voor haar administratie- en telefoonkosten. Je krijgt dan toch nog aardig wat vergoed. "Ja, maar als je ziet hoeveel tijd je erin steekt: ik zorg dat het busje onderhouden
wordt, dat de tank vol is, ik schmink de band, en ik rijd ze heen en terug. Ik bel zelfs op mijn werk naar zalen. Maar toch houd ik er weinig geld aan over".
Bron: Demo (uitgave van het Popburo) van september 1987. Tekst Niels Schonen.  Zwartwit foto door Joost Sizoo. Andere fotografen onbekend.Mieke Brinkhuizen