U bent hier: Home Nieuws Noorderslag 2016: terugblik
© Rezien
Noorderslag 2016: terugblik

Noorderslag 2016: terugblik

 
Datum: 20-01-2016

Tekst: Angelique Roze, Janet Roze
Foto's: Rezien. Voor meer foto's en informatie, zie Noorderslag 2016, tab 'Afbeeldingen'

Hiphopcollectief New Wave wint de Popprijs 2015, tot grote onvrede van een (daartoe gedwongen) bierloos publiek. De bierdouchetraditie, in 1995 begonnen toen 2Unlimited tot ergernis van de aanwezigen won en met bekers bier bekogeld werd, werd respectloos geacht en daarom na ruim twintig jaar in de ban gedaan. En er waren ook nog eens geen Groningse bands te vinden op Noorderslag 2016. Was het allemaal kommer en kwel dit jaar of stonden er in ieder geval nog wel goede bands in De Oosterpoort? Een terugblik aan de hand van de berichtgeving in de media.

Het publiek liet zijn afkeer voor het afschaffen van de bierdouche en de winnaars van de prijs duidelijk blijken door presentator Giel Beelen uit te jouwen, lauw te reageren op de bekendmaking van de winnaar en vervolgens stilletjes en snel de zaal te verlaten. De media konden daar niet aan voorbijgaan en besteedden veel aandacht aan de ophef rondom de Popprijs. Verder viel ze op dat deze editie van Noorderslag kleurrijker dan voorheen was, maar de nadruk toch ook weer op (garage)rockbands lag.

Popprijs
“De reacties [op de bekendmaking van de winnaar van de Popprijs] varieerden van verbazing tot ontluistering”, aldus Stefan Raatgever (AD). “Het moet de luidste stilte zijn geweest die ooit op Noorderslag heeft geklonken.” Raatgever vraagt zich ook hardop af of “(…) over enkele decennia werkelijk [zal] blijken dat de jonge hiphoppers de nederpopgeschiedenis een andere loop gaven (…).” De jury lijkt daarin te geloven, maar, zo stelt Raatgever: “Mede in het licht van een opnieuw uiterst rommelige podiumoptreden lijkt het een erg gedurfde stelling.”
Job van Schaik (DVHN) is minder negatief. Hij vindt dat er meer mis is met de onderbouwing dan de keuze, want: “Voor jongeren was dit dé muziek van 2015 (…) en dat is een bewijs van de grote artistieke waarde van het New Wave-project.” En: “Dat de critici niks met hip hop van New Wave kunnen omdat het niet aansluit bij hun wereldbeeld (…) doet er niet toe.” Van Schaik vindt dat de jury van de Popprijs de ophef voor een groot deel aan zichzelf te wijten heeft. “Afgezien van het feit dat het winnende hiphopcollectief New Wave mede is ondersteund door Buma Cultuur, de instantie die ook de prijs uitreikt, is het meest opmerkelijke aan de keuze dat er geen enkel muzikaal-inhoudelijk argument voor wordt aangevoerd.” De verwijzingen van de jury naar technische ontwikkelingen en cijfers lijken eveneens niet goed doordacht, meent Van Schaik. Muzikaal-inhoudelijke argumenten aanvoeren doet DVHN-collega Peter van der Heide overigens ook niet als hij aangeeft waarom hij het niet zo gek vindt dat de prijs naar New Wave gaat. Zijn redenering: "Noorderslag is voornamelijk een witte aangelegenheid [al hadden programmeurs al vlot oog voor zwarte muziek, haast hij zich erbij te zeggen] en dat maakt het wel goed dat dat een typisch witte en brave rockact als Kensington naast de Popprijs greep en New Wave (…) de prijs (…) in ontvangst nam.”
Pablo Cabenda (de Volkskrant) noemt de keuze: “Op zijn zachtst gezegd omstreden en [het] illustreert de (generatie)kloof tussen de acts die nog wel ‘de bekende weg’ bewandelen van veel live-optredens en conventionele albumverkoop, en muziekacts wier activiteit veel meer online zichtbaar en hoorbaar is.” Misschien heeft de ophef inderdaad mede te maken met de leeftijd van de aanwezigen en die van de recensenten. Dat denken althans Bart Breman (Kindamuzik) en de 23-jarige Rick van Veluw (OOR). Breman spreekt, net als Cabenda van een generatiekloof. Over de kwaliteit valt te discussiëren, de beats mogen standaard zijn en de raps niet erg vindingrijk, zo weegt Breman de muzikale prestaties, maar, zo benadrukt hij ook: de prijs is voor minder uitgereikt. Het succes van het collectief in ogenschouw nemend vindt hij het niet zo gek dat New Wave de Popprijs won. Van Veluw: “New Wave is een uniek hiphopproject dat ontzettend leeft onder jongeren en met Drank & Drugs ook bekend raakte bij blanke mannen van 40. De impact van die plaat is misschien niche-gebonden, maar de platinaplaten en streamingrecords spreken voor zich. (…) Absoluut de sfeer van een anticlimax, ook door het gemis van de bierdouche, maar wel voer voor discussie over hiphop in Nederland en de dynamiek van de Nederlandse muziekscene.”
Joris Belgers (Trouw) kijkt nog weer anders aan tegen de gang van zaken. Hij erkent dat de keuze voor New Wave op weinig bijval van het aanwezige publiek kon rekenen, maar ziet in de jurybeslissing tegelijkertijd een statement richting de mediamacht van Hilversum en de stempel die met name 3FM op de Nederlandse popmuziek drukt. “Want bijzonder was het bereiken van al hun succes buiten die gebaande paden.”

My Baby
Noorderslag 2016: My BabyHoewel de discussie over de Popprijs-winnaar dit jaar de boventoon voert, is er ook aandacht voor de prestaties van de geprogrammeerde bands. De grote hoeveelheid optredende bands heeft tot gevolg dat de recensenten niet overal aanwezig kunnen zijn. De gemene deler is dan ook niet altijd eenvoudig te vinden. Zo zet 3voor12 Sevn Alias op één, terwijl andere media geen woord wijden aan de rapper uit Almere. De bluesrockband My Baby kan wel rekenen op veel waardering onder de critici. Meest gehoord in dit verband is de term opzwepend. Pablo Cabenda (de Volkskrant): “Wat uit de hogedrukpan komt van het Amsterdamse trio (…) is vreselijk aanstekelijk. (…) Een band die geweldig strak speelt, zweept het publiek op tot grote hoogten (…). Joris Belgers (Trouw) is het ermee eens: “(…) Live stak My Baby er met kop en schouders bovenuit, met hun heerlijk opzwepende Mississippi-rock (…).” John Denenkamp (OOR): “(…) live opzwepend en heel erg dansbaar. (…) Muzikaal is het niveau hoog, je wordt heen en weer geslingerd tussen groovy Hendrix-rock en zelfs techno-achtige ritmes. Het swingt, het heeft pit en staat garant voor een feestje.” “En de grootste azijnzeikers gaan uiteindelijk overstag”, doet ook André Rozendaal (Kindamuzik) een duit in het zakje. Hij voegt eraan toe: “My Baby koppelt blues aan hitgevoeligheid en uitbundigheid en dat is razend knap.”

St. Tropez
St. Tropez, de nieuwe, ruigere groep van de voormalig-bandleden van Go Back to the Zoo, is een schot in de roos, menen de recensenten. Jelmer Luimstra (OOR) is onder de indruk na het aanschouwen van de garagerockband in de Kelderzaal. “De snelle nummers zitten vol plotselinge wendingen, en de bandleden zijn energieker dan je ze ooit hebt gezien (…). St. Tropez verdient het om die ene kleine, harde gitaarband te zijn die het gaat maken.”
Stefan Raatgever (AD) vreest dat dat niet gaat gebeuren, maar looft de band om zijn bezieling: “De garagerock van de band heeft geen hitpotentie, maar is wel onweerstaanbaar omdat de muzikanten geloven in wat ze doen.” “Alles valt op zijn plaats bij St. Tropez”, volgens Bas van Duren (3voor12). De band heeft de nummers, de houding en het publiek mee. Of het interessant zal blijven voor zowel de underground als de mainstream weet hij niet, maar de potentie is er.

Noorderslag 2016: Yakumo OrchestraYakumo Orchestra
De media lichten naast My Baby en St. Tropez de techno/elektronische muziek van Yakumo Orchestra veelvuldig uit. Over dance/elektronica - Cut_ en Haty Haty - op het festival is Joris Belgers (Trouw) in het algemeen redelijk enthousiast. Maar de echte uitschieter is voor Belgers Yakumo Orchestra, omdat “(…) het plezier en de onderlinge dynamiek de show tot grote hoogtes stuwde.” Het samenspel van de orkestleden spreekt ook Jelmer Luimstra (OOR) aan. “Het verhalende, amicale stemgeluid van Andringa en de blazers geven de technomuziek een verrassend element. Het resultaat is één grote, zomers klinkende feestshow.” Peter van der Heide (DVHN) vindt ook dat dit initiatief aanmoediging verdient, maar naar zijn mening is de zaal [CBK] niet ideaal voor elektronische muziek.

Surinaams Goud
Noorderslag 2016: Surinaams GoudFeest is het bij Surinaams Goud, met onder meer Trafassi (Edgar Burgos), Oscar Harris, Kenny B., Patrick Tevreden, Sabrina Starke en Keizer. Stefan Raatgever (AD) roemt, evenals Pablo Cabenda (de Volkskrant), het project: “Wat een genot, de hoogtepunten van de Surinaamse popmuziek samengebald te zien in een bruisende hitrevue.” Ook Peter van der Heide (DVHN) is enthousiast. “Een gezellige en vermakelijke revue (…) En: “Mooi en terecht, die focus op een stuk warmbloedige cultuur die ook van invloed is op wat zich hier in het koude kikkerland ontwikkelt.” Kindamuzik merkt als hoogtepunten aan de Surinaamse dancehall met “(…) een vurig rappende Ronnie Flex” en Keizer met Je bent nog niet gelukkig met een mooie vrouw van Max Woiski jr. uit 1963. “Toch is het Burgos zelf die, in een prachtig rood pak, de show steelt met ‘Wasmasjien’ en het publiek uit zijn hand laat eten.”

Amber Arcades
Niet alle artiesten konden de goedkeuring wegdragen van de media. De indie- en dreampop van Amber Arcades, dat maar liefst tien keer optrad tijdens ESNS, gooit hoge ogen bij Joris Belgers (Trouw). Atze de Vrieze (3voor12) sluit zich hier maar deels bij aan. Hij noemt het optreden een: “Veelbelovend indiedebuut met internationale aspiraties, maar wel een dat er soepeler moet gaan uitzien.” Nu oogt zangeres Annelote de Graaf “ijzig, afstandelijk, een beetje ongemakkelijk”. Bart Breman (Kindamuzik) is eveneens niet onverdeeld positief. “(…) Niet alles is even sterk en dan wordt het een beetje eenvormig.”

Lucas Hamming
De meningen over Lucas Hamming, optredend in de Entreehal, lopen sterk uiteen. “Die komt er wel, als hij er al niet is”, aldus Rick van Veluw (OOR). “Tevreden kijken we over de balustrade met een grote beker bier naar de mensenmassa onder ons, terwijl ‘Ham' zich weer in een nieuwe topzware rocksong stort.” Peter van der Heide (DVHN) ziet dat toch heel anders: “(…) Lucas Hamming blijkt een lichtgewicht die zijn status vooral dankt aan het feit dat hij huisact is van tv-programma DWDD.”

Groningse bands ontbreken
Poparchief Groningen had graag meer inbreng van noordelijke bands gezien. Want hoewel er wel een Friese vertegenwoordiging was, merkt Peter van der Heide (DVHN) terecht op dat het erg jammer is dat er geen Groningse en Drentse bands op Noorderslag 2016 stonden. Hij denkt bijvoorbeeld aan KIN en Avery Plains (“beide met prima platen op zak”). Wie weet volgend jaar…

gearchiveerd onder: