U bent hier: Home Nieuws Eurosonic 2015: terugblik
© Sander Baks
Eurosonic 2015: terugblik

Eurosonic 2015: terugblik

 
Datum: 20-01-2015

Tekst: Angelique Roze

Het duurde langer dan normaal, maar een paar dagen voor de start van Eurosonic 2015 is het showcasefestival in Groningen toch weer compleet uitverkocht. Het is een uitzonderlijk drukke editie: qua programmering, maar ook qua bezoekersaantallen. Vooral de rijen voor de kassa’s en bij De Spieghel en Vera zijn eindeloos. Op tijd komen is het devies tijdens Eurosonic 2015.

Focusland IJsland
Focusland is dit jaar IJsland. En dat is te merken, want er zijn heel wat bands overgevlogen uit het koude noorden. Rockband Mammút doet het opvallend goed, evenals de droefgeestige poëzie op dancebeats van Samaris. “Spookachtig mooi” vindt Robert van Gijssel van de Volkskrant. “[…] Samaris [weet het] spannend te houden met dromerige elektronische muziek”, beaamt Peter van der Heide van het Dagblad van het Noorden (DvhN). Hij voegt eraan toe: “Vaak lastig live maar de sound van dit trio bleef overeind.” Ook Lapsley, minimalistische elektronica uit Groot-Brittannië, is een belofte volgens zowel Eric van Eerdenburg (directeur popfestival Lowlands) als Basyl de Groot (music director 3FM) en Gijsbert Kamer van de Volkskrant.

De knaller is wat Van der Heide betreft Kiasmos. “Met een rij buiten van ruim honderd man en binnen een hossende en springende massa op de donkere bassen en een pingelende piano is Kiasmos bijzonder populair. Geen muziek van het hoogwaardigste soort, maar wel een zinderend feestje.” Ralph-Hermen Huiskamp van 3voor12 is het eens met Van der Heide. “Met gemak krijgt het duo het Grand Theatre in beweging. En dat zullen ze vast nog wel een jaar vol houden als ze de festivals en clubs langs gaan.” Jasper van der Put van Oor.nl is negatiever: “[…] Het blijft allemaal wat te mooi, te beschaafd, teveel gepriegel. Kiasmos mist de sounds van Jon Hopkins, de popkwaliteit van Moderat en het gebeuk van Trentemøller. Wat overblijft, doet wat het moet doen, maar ook niet meer dan dat. Toch een beetje teleurstellend al met al.”

Dit jaar wordt op de meeste locaties voor het eerst gewerkt met polsbandjes waarop tegoed te laden valt. Handig voor de toekomst, maar vooralsnog is het behelpen, omdat meerdere oplaadpunten niet goed werken. Het is ook voor het eerst dat filmtheater Infoversum een locatie vormt voor optredens. En wat voor één. Tijdens de optredens worden prachtige natuurverschijnselen als het Noorderlicht geprojecteerd op het bolvormige dak. Zeer sfeervol, zeker in combinatie met bijzondere IJslandse klanken.

Groot-Brittannië
Het Verenigd Koninkrijk is altijd goed vertegenwoordigd op Eurosonic. Dat weet de redactie van het Engelse tijdschrift NME blijkbaar ook, want Kevin EG Perry is naar ‘Gronigen’ – zoals het zo mooi geformuleerd is – afgereisd om voornamelijk Britse bands te beoordelen. Perry weet te vermelden dat Het Frans-Canadese duo Ibeyi naar aanleiding van de optredens op Eurosonic al negen keer geboekt is voor festivals en de Britten Kate Tempest en Years & Years, en de Noorse band Aurora Akksnes daarvoor amper onderdoen met acht keer boekingen. Ook Alo Wala moeten we in de gaten houden. 

James Bay
Over singer-songwriter James Bay oordeelt Perry zeer positief: “[…] The hat-wearing, Brit Award-winning singer songwriter played to a packed Cathedral and channelled John Mayer and even a hint of Petty or Springsteen on ‘Best Fake Smile’.” Bay heeft een grote kans om door te breken, als we de recensenten mogen geloven. En dat beweren ze al voor hij opgetreden heeft. Judith Laanen van de NRC-muziekredactie tipt Bay, evenals Kamer van de Volkskrant. “Je hoeft […] geen groot helderziende te zijn om te voorspellen dat de Britse James Bay dit jaar populair zal worden. Oogt sympathiek, schrijft kundige ambachtelijke liedjes en zingt empathisch […]”, aldus Kamer. Voor Pierre Oitman van Nu.nl staat hij met stip op nummer één. “Het optreden is nergens uitbundig, maar het totaalplaatje klopt met wat je hoort. [..] Het moet raar lopen wil James Bay niet nog een aantal keer dit jaar op festivals te zien zijn.” Niels Aalberts, boeker bij Friendly Fire, is het ermee eens: “James Bay wordt een hele grote. En ik ben niet de eerste die dat zegt." De Groot van 3FM waagt zich liever niet aan voorspellingen, maar vindt James Bay wel “[…] Heel tof […].” Ook 3voor12 tipt hem. Op vrijdagavond geeft hij in de grootste tent, die The Cathedral is gedoopt, een optreden. “Terecht […], want de tent is stampvol en de rij ervoor is lang. De grootte maakt voor Bay overigens niets uit. Iedereen, inclusief de wachtrij, wordt sterk bereikt met nummers van de drie reeds uitgebrachte EP's”, aldus Niels Lahuis van Oor.nl. 

Catfish & The Bottlemen
Aalberts noemt naast James Bay nog de indierockers van Catfish & The Bottlemen: "Energieke, overtuigende Britse garagerock van het beste soort: songs, haar, skinny jeans én jasjes zitten goed. Zo zien we het graag." Ook 3voor12 roemt het viertal uit Noord-Wales. Ingmar Griffoen: “Zanger en geboren Aussie Van McCann heeft een meeslepende swagger in zijn stem, die Kathleen en de meisjes hier het hoofd op hol brengt. Wat tempowisselingen maken het nog pakkender en de samenzang in de refreinen snappen ze ook. Zijn zang, de pose en vooral die songs; ja dit heeft alles in zich om echt groot te worden.”

Years & Years
“Even doorluisteren, bij deze slaapkamer-r&b en electropop van het Britse trio Years & Years”, adviseert Van Gijssel van de Volkskrant. “De liedjes klinken zo soepeltjes, dat je haast zou denken dat ze vluchtig in elkaar zijn gezet. Dat is toch niet het geval. De onbekommerde jonge jongenssoul in bijvoorbeeld het nummer Take Shelter pakt je zomaar in en gaat vast nog heel hard, dit jaar.” Roosmarijn Reijmer, presentatrice van 3voor12 Radio op 3FM, kan daarin meegaan en noemt Years & Years een "Perfecte remedie tegen winterdepressie". De band krijgt ook een vermelding van Van der Heide (DvhN) en Van Eerdenburg (Lowlands). Die laatste vermeldt dat Years & Years met zijn futuristische synths niet voor niets de BBC Sound Of 2015-award heeft gewonnen. André Rozendaal van Kindamuzik vindt het terecht dat Years & Years voor een propvol Simplon speelt. De band maakt indruk door de uitstekende zanger en het ‘prima de luxe’ spel. “Het moet raar lopen willen ze niet doorbreken naar een groter publiek.” Jelmer Luimstra (Oor.nl) is een van de weinigen die niet meegaat in de hype: “Zanger Olly Alexander, de knappe, in tanktop gehulde frontman, wil te perfect zingen, en zijn stemgeluid vertoont hierdoor weinig emotie. Hij wordt bijgestaan door trendy synthesizerpartijen. Pop voor de radio, dat wel, maar verder weinig opzienbarend.”

Shura
Opzienbarend is Shura ook niet, hoewel de recensies vooraf lovend zijn. “Briljante eighties pop door een softfocuslens. De liedjes van de Britse Shura hebben melodieën die zich gelijk nestelen in je hoofd zonder dat ze plat worden. Met de ingebakken melancholie van al die voorbije zomers waarin je hevig verliefd bent geworden”, bejubelt Pablo Cabenda van de Volkskrant voor het optreden de band. Shura is een van de vijftien acts die je volgens de krant moet zien. De 3voor12-redactie meldt ons vooraf dat de Brits-Russische Shura zich al bewees op London Calling. De Volkskrant en 3voor12 staan zeker niet alleen in hun enthousiasme. Vooraf is het Engelse trio, dat muziek maakt die laveert tussen house, r&b en new wave, veel geprezen. Maar Shura blijkt voor de meeste recensenten achteraf een tegenvaller. Van Rozendaal (Kindamuzik) krijgt de act nog maar net een voldoende: “[…] De weinig charismatische zangeres is tussen de nummers door een ontwapenende babbelkous, die het knullige en meermaals verkeerd instarten van een nieuw nummer knap weg weet te lachen. Wanneer het tegen het einde van het optreden toch nog serieus wordt, met tegen The XX aanschurkende composities, scoren ze toch nog een voldoende […].”

Nederlands trots
Hoewel Noorderslag – dit jaar op zaterdag 17 januari – gereserveerd is voor Nederlandse bands zijn er ook in de dagen ervoor voldoende acts van eigen bodem te vinden tussen alle IJslandse, Spaanse, Franse, Engelse, Ierse, Duitse, Tsjechische en zelfs Moldavische bands op Eurosonic. Jasper van der Put van Oor.nl is vooral erg enthousiast over Nederlandse cellist en producer Maarten Vos in De Spieghel. “Geen doorsnee festivalact […], maar wel eentje die een publiek muisstil weet te krijgen met zijn expressieve spel en spannende geluidstexturen. […] Als de ingetogen Utrechter na twintig minuten voor het eerst opkijkt van zijn instrumentarium, heeft hij nog een mannetje of vijftig over. Die blijven wel de rest van het optreden met ingehouden adem luisteren. Wie de moeite nam om te blijven, hoorde een talent dat zich kan meten met stijlgenoten als Nils Frahm en Ben Frost. Potentiële wereldtop.”
Gitaarband Bombay maakt volgens velen een sterke indruk. Sjoerd Huismans (3voor12): “Muzikaal is het gloednieuwe materiaal van Bombay erg tof, zo blijkt vanavond in De Spieghel. De band speelt de songs puntig en verbeten, Janmaat springt een paar keer van het podium af en de microfoonstandaard heeft wel eens een rustiger avond gehad.” Van der Put (Oor.nl): “Vanavond staan ze voor het eerst weer in de schijnwerpers van publiek en pers in eigen land en die hernieuwde kennismaking is helemaal niet vervelend. We zien een band die wijzer en volwassener is geworden, zonder hun tanden te verliezen […]. De verzamelde fanbase laat zich makkelijk overtuigen en bouwt een feestje. De zomerfestivals kunnen hun borst natmaken.”

WOLVON
Over lokaal talent hebben we deze editie van Eurosonic niets te klagen. Een ongekend aantal Groningse bands staat geprogrammeerd door POPgroningen onder de paraplu van Grunnsonic. WOLVON springt er tussenuit volgens Menno Pot van de Volkskrant: “Verlaat ESNS nooit zonder een Groninger band gezien te hebben en laat die band WOLVON zijn, een trio dat op Amerikaanse leest geschoeide noiserock maakt, zoals die een kwart eeuw geleden in zwang was. Sonic Youth, ja, zeker, maar denk vooral aan Steve Albini's Shellac: zo griezelig fysiek wordt het bij WOLVON ook.” Griffoen (3voor12) over WOLVON: “[…] Wat een bak gruizige noise blaast er van dat podium af. Bijzonder hoe de groove en het liedje daarin overeind blijven en daar heb je meteen de kracht van dit Groningse trio te pakken.” Griffoen’s collega Lilian Zielstra vult aan: “Gruizig, rauw en intelligent, dat is WOLVON. De band heeft zijn sporen inmiddels wel verdiend in Groningen en speelt vaak in de stad. Eurosonic Noorderslag noemt het zelf een combinatie van The Jesus Lizard, Sonic Youth en Joy Division, een rake vergelijking. Intense muziek met een intense live-performance.”

Stuart Mavis
De 3voor12-redactie besteedt veel aandacht aan Groningse bands, al dan niet officieel geprogrammeerd door Eurosonic Noorderslag. Om iets zinnigs te kunnen zeggen is voor het festival de hulp ingeroepen van collegamuzikanten uit Groningen: “De act die het vaakst getipt wordt door de collega Grunnsonic-acts, en die je dus absoluut niet mag missen, is Stuart Mavis. Wil je een sterke en groovende show meemaken, en nadien aardige gasten ontmoeten, zorg dan dat je één van de shows van Stuart Mavis meepakt tijdens Eurosonic Noorderslag.”

Gronings glorie
Naast WOLVON en Stuart Mavis tipt de 3voor12-redactie op basis van de mening van ondervraagde collega-artiesten een waslijst aan namen. Gelegenheidsduo Edo de Vlieger en Eva Waterbolk, de gospelmuziek met orgel van Harm’s Fork, de Nashville country sound van Sascha Elisah, de eigenzinnige en orginele rapper Mulu en de vrolijke reggae-rock van The Rising Sun… ze worden allemaal meerdere malen genoemd.
Zielstra (3voor12) noemt verder Gronings glorie, geboekt door Eurosonic Noorderslag zelf: A Liquid Landscape, Audio Adam, Avery Plains, Eisenhower, MakeBelieve, Mongoose & The Boombox, Mononoid, Noisia Invites, Posij, Pushin Wood Soundsystem, Sexton Creeps, Swinder, The Black Cult, The Tightropes, Town of Saints, De Rooie Neger en Orange Skyline. Die laatste band toont lef tijdens zijn optreden, aldus Van der Heide (DvhN).

Negersonic
Als DJ De Rooie Neger ergens komt, ontgaat dat niemand. Dat blijkt ook uit de media, die massaal aandacht besteden aan Negersonic, een mini-festival dat voor de tweede keer door De Rooie Neger in de kelder van de Vera georganiseerd wordt. De line-up is uitzonderlijk: naast stevige rockbands als Peter Pan Speedrock en Death Alley treden daar vrijdagmiddag Pekelders Lucas en Gea op onder het motto Van Schlager tot Slayer. De zaal is tot de nok gevuld en het optreden leidt tot zulke uitzinnige taferelen; daar hadden Lucas en Gea nooit van durven dromen.

Hoogtepunt
Aan recensies geen gebrek, maar wie is nu echt het hoogtepunt van deze editie van Eurosonic? Het antwoord moeten we helaas verschuldigd blijven. De meningen lopen te ver uiteen, mede omdat een groot deel van de media niet zo’n leger aan recensenten heeft gestuurd als 3voor12. Zij moeten simpelweg keuzes maken in het grote muziekaanbod. Voor 3voor12 is hét hoogtepunt in ieder geval de droompop van de Belgen van Oscar & The Wolf, voor Kindamuzik moet het Die Nerven uit Duitsland zijn. Bart Breman: “Die Nerven […] zijn de must-see van de [vrijdag]avond.[…] De band uit Stuttgart is de uitschieter van het festival. Alles klopt aan het optreden van het drietal. [De punkrockers van] Die Nerven spelen De Spieghel en het festival volledig plat.” Als we andere recensies erbij pakken, lezen we echter ook weer veel over Jake Isaac, Seinabo Sey en Ibeyi… Kortom, dat belooft wat voor 2015!