Overzicht

Periode: 1963 - 1968
Status: gestopt
Plaats(en): Stadskanaal, Gasselternijveen
Genre(s): rhythm & blues, rock, rock 'n' roll

Zoek in site

U bent hier: Home Acts The Marvins

The Marvins

Interview, tekst: Gerard Groothuis
Geïnterviewde: Frans Többen
Datum interview: voorjaar 2018

NB: onderstaande en andere foto's zijn op groter formaat te bekijken onder de tab 'Afbeeldingen' bij het profiel van The Marvins.

In het voorjaar van 2018 interviewt Gerard Groothuis Frans Többen over zijn tijd in The Marvins in het zeer uitgebreide documentatie en audio/video centrum dat ook zijn woonhuis is te Emmen. (Frans: “ Ja, beter te veel dan te weinig”).

De muzikale vorming
Frans Többen begint als hij dertien is in de drumband die in het Hotel van zijn ouders repeteert. Het bekende Hotel Többen is dan het middelpunt van het culturele leven van Gasselternijveen en omstreken. Er zijn allerlei uitvoeringen, de toneelverenigingen treden er op, de drumband is er opgericht en repeteert er. Kortom, een stimulerende omgeving voor Frans en zijn broer Cor, die natuurlijk zelf ook graag muziek willen gaan maken.

Frans en broer Cor, die op de lagere school gitaarles heeft gehad van meester Waldus, beginnen al vast te oefenen (playback) met zelf geknutselde instrumenten en microfoons, want het is duidelijk dat er een beatband moet komen.

The Devil Sounds
Ergens in de vroege jaren 60 gaat Cor gitaar spelen in The Devil Sounds, sinds 1959 het bandje van Fré Drent (gitarist en zanger) en Wilco Schoenmaker (bas). Frans volgt hem in 1963 en gaat eerst drummen om in 1964 drumkit voor een basgitaar in te wisselen. In die jaren heeft The Devil Sounds nog een zangeres, Fenny Jonker, maar na nog een bezettingswisseling in de loop van 1964 verlaat Fenny de band en bestaat The Devil Sounds uit de gebroeders Drent op gitaar en drums en de gebroeders Többen op bas en gitaar. (foto 102, 80) De band heet dan The Marvins.

The Marvins
De naam verwijst naar de sologitarist van The Shadows, Hank Marvin. Aanvankelijk repeteert de band in een soort kippenhok, maar al gauw verkassen ze naar het hotel van de ouders van de gebroeders Többen in Gasseltenijveen, dat met drie zalen, een hoog podium en maar liefst twee piano’s is uitgerust.

 

 

 

 

 

 

 

 

De apparatuur bestaat uit de bekende Dynacord en Echolette uitrusting met zelfbouw-luidsprekerkasten. Frans speelt eerst bas op de Egmond zessnarige gitaar, die tijdens het interview nog steeds in de woonkamer van Frans te bewonderen is. Later wordt er een echte Hofner bas aangeschaft. Niet het iconische Beatle-vioolbasje maar de bas in de uitvoering van het Precision-model van Fender.

Dagwerk
De band repeteert in de begindagen wekelijks en na verloop van tijd zelfs dagelijks, want The Marvins hebben grote ambities. Zoals de naam al doet vermoeden laten de Marvins zich dan vooral leiden door het instrumentale repertoire van The Shadows, maar dat verandert al snel naar de meer vocale muziek van Beatles, Rolling Stones, The Who enThe Kinks.

Van de Hollies spelen ze zelfs het voor zangers moeilijke “Look through any window” en daarvan is een opname op een acetaat- plaat bewaard gebleven. Dat is de registratie van een repetitie bij Hotel Faber in Hoogezand en daar staan behalve het Hollies-nummer nog vier nummers op. Alle drie gitaristen zingen, hoewel niemand in de band een goede zangstem heeft, maar ze doen het gewoon.

Na een vol jaar en heel veel repeteren zijn The Marvins klaar om de bühne op te gaan.

Faam
Het Boschhuis in Ter Apel heeft de primeur, daar vindt in 1964 het eerste optreden plaats. Uit de agenda van 1965 blijkt dat de band zo veel optreedt dat ze eigenlijk een beroepsorkest genoemd kunnen worden.

Frans: “Veel met het eigen VW busje naar Duitsland en dat waren dan wel eens 6 optredens per week”.

Er werd regelmatig opgetreden in de thuisbasis Stadskanaal en dus vaak bij Hotel Dopper. De lange lijst met optredens bevat alle bekende noordelijke beatpodia zoals Dommering (met Alan Price), Parkzicht, Centrum Theater, High Society en in de stad Groningen ’t Krotje, Tour ’66 en Daddle Doofy. Ook de Achterhoek, Arnhem, Enschede, Hengelo krijgen met The Marvins te maken en in 1965 treedt de band zelfs in Duitsland op. Urenlang zijn The Marvins onderweg, via het toenmalige “kruip door sluip door wegennet” naar Hannover om in de “Niedersaksen Halle” op te treden.

Daar zijn televisie-opnames gemaakt die de Duitse Televisie maar liefst twee keer op één avond uitzendt, in het programma Drehscheibe en in het programma Aktien Sorgenkind.
“Aan beide zijkanten van het toneel stonden zo’n 7 politiemensen om de zaak in toom te houden” vertelt Frans.

Dit optreden geldt wel als het hoogtepunt in het bandbestaan. En dit allemaal, en dat is heel opmerkelijk al direct in het eerste levensjaar van de band, terwijl de Marvins in de rest van Nederland dan nog onbekend zijn.

Doe het zelf
De bandleden regelen alle optredens zelf, telefonisch en voor redelijke gages en dat heeft kennelijk resultaat. Elk dorp heeft in die jaren een café en vaak met live muziek en The Marvins zijn vaak van de partij.

Het eerste jaar is het nodig om, naast de vele optredens ‘s avonds, overdag ook nog elders de kost te verdienen om in de komkommertijd een bron van inkomsten te hebben.

Inmiddels is de band rond 1966 uitgebreid met Addy Adams op toetsen. Daardoor kan het populaire Animals-repertoire dat de band ook vanwege de prominente baspartijen graag op het repertoire neemt, beter uitgevoerd worden.

Heldenstatus
Menig bandje is jaloers op The Marvins die het in korte tijd heel ver geschopt hebben. The Marvins treden vaak op met Cuby and The Blizzards en daar ontstonden ook vriendschappelijke banden mee.

Niet veel Noordelijke bands of muzikanten hebben een landelijke heldenstatus gekregen zoals de Ro-Dy-S en C+B (op een der verkeersborden bij de Herebrug in Groningen stond H2O gespoten als verwijzing naar de Groningse drummer van C+B, Hans Waterman.)

Maar The Marvins horen in dat rijtje thuis, ze zijn fameus in de omgeving Stadskanaal/Musselkanaal en ver daarbuiten.

Onder de “IJzeren Klap” brug in Musselkanaal is de naam “The Marvins” destijds met grote letters vereeuwigd. En toen enige jaren geleden de brug geen eeuwigheidswaarde bleek te hebben en moest worden vervangen was al ras weer in grote letters “The Marvins te lezen. Alle wachtenden voor de opgehaalde brug worden zo herinnerd aan vroegere helden-tijden of nieuwsgierig gemaakt.

Sleet en Frustratie.
Het dubbelleven van de band, overdag werken in loondienst en 's avonds het bühne-leven met al het regel-, op- en afbreekwerk en reizen trekt ongemerkt een wissel op het uithoudingsvermogen en de onderlinge verhoudingen. Het ontbreekt de band aan begeleiding en sturing. Het enthousiasme verdampt na 2,5 jaar door onderling gekrakeel. Strubbelingen tussen de broers die elkaar wel eens kort door de bocht benaderen spelen ook een rol.
Na zo'n 150 optredens viel de band rond Koninginnedag 1967 uit elkaar.

Vervolg
Frans gaat door en richt de groep “Samson’s Power” op met zanger Harry Wiardi, en Kees Leurs, een toetsenist uit Winschoten en drummer Johan Norda. Op het repertoire staan nummers van o.a. Jimmy Hendriks en the Doors. Het wordt geen succes. Volgens Frans vanwege het ontbreken van herkenbare muziek en doordat het publiek en opdrachtgevers misschien zoiets als The Marvins verwachten.

Frans ging verder met de drummer in een commerciëlere opzet in de formatie van het Emmense duo Hommy en Emmie. Dat werd een succes. 150 optredens per jaar. Op een van hun Country-platen speelt Frans bas .

In de loop der jaren staat Frans in wisselende samenstellingen op het podium van sixties reunie-festivals zoals in Oldenburg en Veendam met The Ro-d-ys (of een variant erop ), Armand etc.

Reünie
Voor het overzichtsartikel over The Marvins ( vier pagina's met foto's) in een “glossy” tijdschrift uit de Kanaalstreek, hebben de bandleden van The Marvins getuige het artikel succesvol herinneringen opgehaald, maar een reünie zit er helaas niet meer in vanwege gezondheidsklachten bij sommige oud-bandleden.