Overzicht

Periode: 1970 - 1974
Status: gestopt
Plaats(en): Haren, Groningen
Genre(s): country, rock

Zoek in site

U bent hier: Home Acts The Kentucky Kazoos

The Kentucky Kazoos

Tekst: Diderik Groen / Poparchief Groningen

The Kentucky Kazoos ontstaat in 1970 als schoolbandje van leerlingen van  het Sint Maartenscollege in Haren. De oorspronkelijke line-up bestaat uit het trio Ferry ten Brink (gitaar, zang), Hans Engels (drums, zang) en Diderik Groen (gitaar, zang). Tijdens de dan nog spaarzame optredens wordt de band aangevuld met bassist Walter Dresscher. Het repertoire bestaat uit eigen materiaal dat sterk beïnvloed is door Amerikaanse country-rock groepen als The Byrds, Moby Grape en The Flying Burrito Brothers.

Radio- en podiumdebuut
De band debuteert begin 1971 in het radioprogramma VPRO-vrijdag. Op uitnodiging van radiomaker Wim Noordhoek wordt een aantal nummers opgenomen in de studio’s van het Hilversumse Omroepkwartier. Naar aanleiding van de radio-uitzending vraagt de organisatie Dynagron de band als openingsact van ’t Gronings Popfestival, dat 22 oktober 1971 in de Korenbeurs van Groningen wordt gehouden. Het wordt het podiumdebuut van The Kentucky Kazoos in Groningen. Bassist Gerrit Veen valt bij dit optreden in eerste instantie in als vervanger van Walter Dresscher, die kort daarvoor aangeeft zich op zijn studie te gaan richten en de band vaarwel zegt. Veen blijft en wordt een permanent bandlid.

Kort maar krachtig bestaan
Een maand later, in november 1971, krijgt de band na een optreden tijdens een talentenjacht van de NCRV in de Lawei te Drachten een proefcontract aangeboden van platenmaatschappij CNR. De band speelt in de periode 1972 tot begin 1974 met enige regelmaat in en om de stad Groningen. Dat gebeurt voornamelijk op kleine festivals en op feesten van plaatselijke middelbare scholen en de studentensociëteiten Mutua Fides, Albertus Magnus en VERA ( de laatste is op dat moment nog geen open jongerenvereniging, maar uitsluitend toegankelijk voor WO- en HBO-studenten).

Uitstapjes naar de Randstad zijn sporadisch. In oktober 1973 neemt de band, bijvoorbeeld, in de Rotterdamse Ahoy op uitnodiging van het blad Muziek Expres een aantal nummers op met behulp van de Rolling Stones Mobile Studio die op dat moment in verband met een Europese tournee van The Stones ter plaatse geparkeerd staat. Kort daarna speelt de band, op uitnodiging van de VPRO-radio, samen met o.a. The Stud en CCC Inc. in het roemruchte Amsterdamse muziekcafé Boddy’s Music Inn. De live-opnames worden later dat jaar uitgezonden.

Als de band begin 1974 landelijk lijkt door te gaan breken houdt hij op te bestaan. Diderik Groen zegt er destijds over: "Er gelden nu eenmaal voor schoolbandjes andere wetten dan voor professionele popgroepen. Met die van de eerste lijken we prima te kunnen leven, met die van de tweede niet."

Bassist Gerrit Veen is het enige bandlid dat voor het muzikantenleven kiest. Hij is even lid van Progenitive en maakt in 1975 deel uit van de eerste line-up van Plant om vervolgens te vertrekken naar Herman Brood’s Wild Romance.

Verloren gewaande opnames
De band laat na de split-up  diverse geluidsopnames van zeer wisselende kwaliteit ongebruikt achter. Het zijn opnames die gemaakt werden bij CNR, in Boddy’s Music Inn, The Stones Mobile Studio, de allereerste studioruimte van het Groninger USVA-gebouw en een zelf gebouwd studiootje in een souterrain aan de Praediniussingel in Groningen. De tapes versloffen en lijken voorgoed verdwenen wanneer muziekproducer Felix Krull ze 45 jaar later vindt op een vlooienmarkt. Krull besluit de opnames voor zover mogelijk op te poetsen en te remasteren. Het blijkt een monnikenwerk want de banden verkeren in een belabberde staat. In de serie Popgems Unearthed verschijnt in april 2019 een selectie van twaalf nummers onder de titel ‘Finally And Much Too Fast’. In de liner notes wordt de geschiedenis van The Kentucky Kazoos treffend beschreven: "The Kazoos’ saga is one of squandered potential, misjudgement of recording companies and bad luck. One of the best rock and roll bands ever to emerge from the Dutch pop scene never made it. The Kentucky Kazoos could have had it all, but they ended up with nothing but a pile of non-released recordings left on the shelves."