Terugblik Eurosonic 2012

Geplaatst op 2012-02-06 15:26:16

foto: Janet Roze

Van 11 t/m 14 januari 2012 vindt voor de 26e keer het Eurosonic Noorderslag festival plaats. Het festival is inmiddels uitgegroeid tot het grootste showcasefestival van Europa. Ook dit jaar komen meer dan 33.000 bezoekers, 300 artiesten en 3000 professionals naar Groningen.

Nieuw in 2012 zijn de scanbare polsbandjes, waarmee de organisatie de bezoekersstromen in kaart wil brengen. Het scannen verloopt, op een niet op alle scanapparaten werkende chip hier en daar na, zonder grote problemen.

Instapwoensdag
De media zien de woensdag, die sinds 2011 aan het programma is toegevoegd, als een instapavond voor het festival. En dat is precies wat het is: weinig podia (slechts 4 locaties tegenover 32 op de andere festivaldagen) en 13 bands die na woensdag nog een of zelfs 2 optredens verzorgen tijdens Eurosonic. Lisa Hannigan is daar een voorbeeld van (woensdag en vrijdag). Robert van Gijssel van de Volkskrant licht haar er van tevoren uit. De meningen zijn achteraf verdeeld. Bart Breman van Kindamuzik over het optreden van de zangeres op woensdag: ‘De Ierse Lisa Hannigan ziet eruit als Vrouwtje Theelepel en haar folkliedjes zijn wel heel erg braaf.’ In andere bewoordingen, maar met dezelfde strekking oordelen de recensenten van 3voor12. Maar voor haar optreden krijgt ze ondanks dat, toch nog een 8 van Atze de Vrieze van 3voor12.

EBBA-award voor zegevierende McMorrow
Net als Lisa Hannigan is James Vincent McMorrow van te voren al een publieksfavoriet (8Weekly). De lange rijen voor de Stadsschouwburg staven dat. Gelukkig komen de bezoekers niet voor niets. De Ierse singer-songwriter geeft zelfs een toegift in de vorm van Wicked Game als het publiek blijft doorjuichen lang nadat hij het podium heeft verlaten. 3voor12 geeft hem dan ook een 8-. Seije Slager van de Trouw sluit zich erbij aan: ‘James Vincent McMorrow (…) krijgt een volle Groningse schouwburg muisstil met zijn gevoelige liedjes’, merkt hij op. Niet voor niets ontvangt de Ier een EBBA-award.

Volgen of vergeten?
Ewert and the Two Dragons, Spector, Lianne La Havas, School Is Cool, Iceage en Thulebasen worden ook veelvuldig vooraf getipt. Wie moeten we daarvan blijven volgen en wie kunnen we links laten liggen?

Ewert and the Two Dragons maakt de verwachtingen waar. Een verrassende band, meent André Rozendaal, 8Weekly, ‘met schitterende refreinen.’ Net als 8Weekly is 3voor12 (in licht mate) positief. ‘Ewert and the Two Dragons zou wel eens een Mumford & Sons Light kunnen worden. Zonder die lege pathos en met wat meer sjeu en ritme kunnen ze een eind komen. Deze band heeft overduidelijk de nodige live uren gemaakt. Tijd voor die Europese release.’ Rob Broere van het Dagblad van het Noorden gaat een stapje verder en vindt dat de band eruit springt.

Een grote teleurstelling vinden de recensenten Spector. Gijsbert Kamer van de Volkrant: ‘Zo sta je donderdagavond vol verwachting op de nieuwste britpop-belofte Spector te wachten om na twee volstrekt fantasieloze, rommelig gespeelde liedjes nog maar eens in het programmaboekje te kijken of dit echt de band is die door de BBC en The Guardian als een van de grote nieuwe ontdekkingen van 2012 werd getipt.’ Hij voegt eraan toe: ‘Slappe derivaatpop, met als enig lichtpuntje dat de band het snel voor gezien hield.’ Ingmar Griffioen van 3voor12 is het helemaal met hem eens en stelt dat een ‘opgehemeld Spector’ vooral ‘grossiert in niksige Britpop.’

De Britse Lianne La Havas komt er beter vanaf. Ze krijgt van Erik Zwennes van 3voor12 een 8+. 3voor12 noemt haar ‘een belofte’, die we kunnen ‘opschrijven voor London Calling, North Sea Jazz, wellicht Pitch en Lowlands.’ Ze is ‘singer-songwriter, jazzmuzikant en soulzangeres ineen’ en ‘meer dan een hype.’
Jasper van Vugt van Oor vergelijkt haar zelfs met Lauryn Hill.

Ook School is Cool doet het aardig. Rob Broere (Dagblad van het Noorden) zegt er in de krant over: ‘originele liedjes, vaardige muzikanten, aanstekelijke podiumpresentatie en de X-factor: School is Cool (…) heeft het allemaal.’ Hij vindt het optreden ‘ijzersterk’. 3voor12 is gematigder: ‘Geen onaangename kennismaking, maar het is absoluut nog geen gelopen koers voor School Is Cool’, zo wordt er geschreven.
 
Weergaloze set Elektro Guzzi
Een vroeg hoogtepunt is volgens Bart Breman, Kindamuzik, het Belgische Amatorski, dat speelt in de Stadsschouwburg. Later komt daar Elektro Guzzi bij, tevens winnaar van een EBBA-award. 3voor12 en Rob Broere (Dagblad van het Noorden) sluiten zich bij Breman aan. Ook André Rozendaal (Kindamuzik) is onder de indruk: ‘Menig house-dj zou een moord doen voor zo'n weergaloze, opwindende set. Elektro Guzzi doet iets nieuws en solliciteert nadrukkelijk naar een plek op de zomerfestivals.’ Evenals de dancepop van Fuel Fandango overigens, volgens dezelfde recensent.

Verdeelde meningen
Over veel bands en artiesten kunnen de recensenten het niet eens worden. Voorbeelden zijn Thulebasen, Iceage, Vadoinmessico en 120 Days.

Thulebasen en Iceage vallen beide tegen, vinden de recensenten van 8Weekly. Bart Breman over die laatste band: ‘Het blijkt een even korte als aangename explosie van anarchistische energie. Maar zo bijzonder is het ook weer niet. De nihilistische herrie, de dronken zanger: talloze bandjes gingen Iceage voor en veel daarvan waren ook nog beter.’ 3voor12 is een andere mening toegedaan. Ze geven het optreden van de band in Vera een 8. ‘Het was slordig, het was afstandelijk, maar ook het meest opwindende optreden van deze vrijdag (...).’ Thulebasen (noise, math en indierock) blijft bij 3voor12 steken op een 7+.
Tim Veerwater van Oor heeft er geen goed woord voor over: ‘Vier non-muzikanten die met compleet misplaatste arrogantie een optreden geven dat een schande is voor muziek in het algemeen. Iedereen die anders beweert is gek. Of doof. Of moeilijk-hip.’

Twee Italianen, een Mexicaan, een Brit en een Oostenrijker maken indiemuziek in Vera. Tot ongenoegen van sommige mensen: ‘Vadoinmessico is ronduit vervelend. De band doet een semi-akoestische variant op Vampire Weekend, met een even uitgekauwde als ingestudeerde combi tussen pop en wereldmuziek.’ Weer een opvallende uitspraak van Kindamuzik’s Bart Breman. 3voor12 heeft zich een stuk minder gestoord aan de band. ‘Vadoinmessico is misschien niet zo puntig als veel popbands op dit festival, het komt wel met een fris geluid en voldoende radiopotentie om het ver te schoppen.’  Erik Zwennes gaat zelfs zo ver te stellen dat Vadoinmessico ‘dé ambassadeur van Eurosonic’ is.

Voor Rob Broere (Dagblad van het Noorden) en Bart Wijlaars (Telegraaf) springt 120 Days eruit. Bart Wijlaars: ‘Eigenzinnig viertal uit Noorwegen,fuseert als een soort modern Kraftwerk techno en rock 'n roll door live op het podium een aanstekelijk dance show weg te geven. Vergelijkingen met New Order, Primal Scream (...) zijn al gemaakt. Spannende band die komend jaar nog weleens op wat festivals kan gaan opduiken (...)!’ 3voor12’s Atze de Vrieze geeft 120 Days mee dat ze zichzelf opnieuw uitvindt, maar heeft er niet meer dan een zesje voor over. ‘Een stuurloos allegaartje’, noemt Peter Dijkstra van Oor de band zelfs.

Gratis concerten minstens net zo leuk
Volgens de Volkskrant hadden de Europese bands al met al wel achterwege kunnen blijven op Eurosonic:  ‘Drie avonden en nachten struinen langs de meer dan dertig podia in Groningse binnenstad leverde vooral de vaststelling op dat alles wat van buiten komt niet per definitie lekkerder smaakt’, aldus de krant. Volgens de recensent zijn het ‘de gratis voor iedereen toegankelijke concerten op de Grote Markt van bijvoorbeeld Go Back To The Zoo die het meest spraakmakend bleken onder de duizenden muziekprofessionals en -liefhebbers.’

Er gaat niets boven Groningen
Maar laten we tussen al die Europese en Nederlandse bands vooral de Groningse bands niet vergeten. Deze blijven niet onopgemerkt in de media.

In Het Paleis staat het Groningse The Black Atlantic. Op de donderdagavond viert de band de release van de ep Darkling, I Listen. ‘Van een koerswijziging is verder geen sprake, hooguit kiest het viertal op onbewaakte momenten voor een stevigere aanpak. Dat laatste is geen bittere noodzaak; men luistert aandachtig’, aldus Maurice Dielemans, Kindamuzik. Enthousiaster is 3voor12: ‘Het is een wonder dat The Black Atlantic in eigen land eigenlijk nog zo kleinschalig is gebleven. Misschien zitten ze te vaak in het buitenland. Dit is een van de beste bands die ons land rijk is. Maar juist in een internationale context als Eurosonic blijkt dat er geen dom nationalisme nodig is om deze band te eren. In een internationaal gezelschap springen Van der Velde en de zijnen er bovenuit. Met een mooie balans tussen kleine liedjes en groots aanzwellende piano-epossen, mooizingerij en experiment, laten deze Groningers horen dat we nog lang plezier aan ze zullen beleven...’

Hiphop uit de stad
Ook de Groningse hiphop doet het goed. In 2011 viel Kraantje Pappie al op. In 2012 zien we een nog betere Kraantje Pappie, als we Ingmar Griffioen (3voor12) mogen geloven: ‘de Kraan heeft progressie geboekt en springt zo over die nog hogere lat.’ Harm Groustra van Oor beoordeelt de rapper ook positief. Hij merkt op dat Kraantje Pappie ‘nog altijd garant voor een feestje’ staat.
Over Dope D.O.D. zijn beide recensenten het ook met elkaar eens. De band krijgt een 7,5 van Griffioen, terwijl Groustra opmerkt: ‘De Groningse hiphoppers speelden een lastige thuiswedstrijd, maar duidelijk is dat de grimmige dubbeats in combinatie met psychopatische teksten een gouden combo zijn.’

Silo Sessions
Groningse, Friese en Drentse bands spelen ook in de Graansilo. De Silo Sessions zijn geen officieel onderdeel van het programma, maar vormen een zelfstandig side-event. Muzink organiseert het evenement in samenwerking met de Graansilo voor het eerst in 2012 ten tijde van Eurosonic Noorderslag. Met al die extra optreedmogelijkheden kunnen noordelijke bands zich steeds beter in de kijker spelen. Dit jaar staan onder meer Audio Adam, MakeBelieve, Pioneers of Love, Flux en Merijn op het Silo Session’s podium.

Tenslotte vinden er gedurende het festival in tal van kroegjes, café's en andere gelegenheden gratis optredens plaats van veelal noordelijke bands. Dus ook zonder kaartje blijven er voldoende mogelijkheden om iets van de sfeer van het festival mee te krijgen. Al met al weer een enerverende midweek muziek zo aan het begin van 2012.

Tekst: Angelique Roze, Janet Roze / Poparchief Groningen
Foto's: Janet Roze